794

İbnu Ömer (ra) anlatıyor:

“ Resulullah (sav) Sa'd İbnu Ubade'ye geçmiş olsun ziyaretinde bulundu. (Yanına gelince) onu baygın buldu ve:

“Ölmüş olmalı!” dedi. Yanındakiler:

“Hayır!..” deyince, Aleyhisselatu vesselam ağladılar. Resulullah'ın ağladığını gören halk da ağladı, buyurdular:"

“ İşitmiyor musunuz, ALLAH Teâla Hazretleri ne gözyaşı sebebiyle ne de kalbin hüznüyle azab vermez. Ancak şunun sebebiyle azab verir! -ve dilini işaret ettiler-  yahut da merhamet eder.”

(Buhari, Cenâiz 45)

   

-->